chwycił ją. A ona wiła się jak glizda... jak małe niewinne stworzenie, nie wiedząc co ją za chwile czeka. Mężczyzna wyciągnął z kieszeni małe różowe nożyczki i starannie wymierzył pół centymetra astralnej nici wspomnieć.. czas zamarł kolory przestały być tak wyraziste, cały świat klękną i w zaciszu obserwował tę nic nie znaczącą chwilę... #CIACH... było już po wszystkim.. Astralna nić wspomnień znów tańczyła, kobieta głęboko westchnęła i odwróciła się na prawy bok. Wszystko było jak idealne.. wszystko było jak tydzień wcześniej,, Myśli o nim które tak bardzo pustoszyły jej psychikę.. w formie pół centymetrowej energetycznej drobiny - spoczęły teraz w tylnej kieszeni jego spodni.. Stał nad nią nie więcej niż pięć sekund.. obawiając ,że lada moment się przebudzi - pocałował ją w czoło i szepnął.

: Kiedyś, za kilka lat, za kilka dni... w innym świecie innych myśli, będziesz taka dla mnie jakim ja będę dla Ciebie...

To było pożegnanie, dla niego było to oczywiste. Łzy skapnęły mu po policzku. Spojrzał przez śnieżno białą koronkową firanę w czeluści nocy, w blask srebrzystej tarczy księżyca...

Kocham Cię, pomyślał... Ale nie dane jest nam teraz się sobą dzielić... Wrócę po Ciebie w snach...